Doğu Cafe
B Betül Turan
0
Altın Yaprak
O doğulu kafede
Oturuyordum kendimle
Elimde çay bardağı
Bir elimde sigaram
İzlerken ben etrafı
Utandım oralı olmaktan.
Altında kamuflaj pantolon
Üstünde rüküş izler.
Kaybolmuş benliğiniz
Kimbilir neredeler.
Ne gelenek, örf, adet.
Bu yozlaşmış özenti
Çoğunuzu eritmiş
Değer denilen şeyler
Böylece yitip gitmiş.
Cehalet kanserlidir
Almak lazım oradan
Ama kansız olmalı
Neşter bile vurmadan.
Özüne dönmek lazım
Saf, temiz, kendin olan.
Daha kötü şey yoktur
Kimlik karmaşasından!
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş