Baba

Kelimelerle anlatmak istedi Adam babası'nı, Çünkü; Konuşmaları sağırdı kulaklarına. Adam'ın sol yanı çok acıyor, Elleride, uyuşuyordu baba'sı. Bazenleri çok mutlu hissediyordu kendini, Sonra bir anda; Mutluluk çekiyordu başını, yasladığı omzundan. Bakkal'dan aldığı bir sakızın, kabuğu değildinki, Atsaydı gökyüzü'ne Ve sen rüzgarda savrulsaydın. Parayla aldığı bir resim çerçevesi değildin ki, Yerine başkasını koyaydı... Baba'sı; Adam açtı dudakları'nı, nefesini sürmüştü sürgüye... "Bıraktın bizi ama , Unutma! ağladığım tek değerli şeysin baba, Ne bilim ben de insandım baba, Ama; Sen insan olamazdın ki, İnsanlar kötü be baba, Cennet'in kokusu olsada boynun'da, Hiç görmedim seni uçarken be baba, Melek'de olamazsın o yüzden, Sen neydin baba, Niye bu kadar çok sevmişiz biz seni. Yine kızıyorsun şimdi bana dimi, Sen kızma baba, Bakma gözyaşlarıma, Bu yazdığım kağıda, soğan sarmış bizimkiler geçenlerde, Kokusu yeni çıktı herhalde ondan bu ağlayış, Şimdi sırtımı sıvazlıyosundur; "Hadi oğlum geç kaldık." Geç kaldık baba geç kaldık, Biz seni sevmeye hep geç kaldık." Dedi adam. Artık baba'da pişmandı, Çok erken gitmişti...