Issız Sensiz Kimsesiz
B Beyza
0
Altın Yaprak
Sensiz geçen günler de
kırgınlıkları ile dolup taşarken
Öfke,
Hasret
Ve hüzün içinde acılarımı göğsüme bastırıp
Uçurumlarına tutsak bir gelincik
Sahipsiz yürek mezarlığında
Ağladı,ağladı ...
Boynu bükük tüm çiçekler gibi
Eğip başını önüne dolaşıyor çıplak yalnızlıklarda
Alevden kor misali
Közleniyor yüreğinde narı sızın/m
Ahhh! yiğidim
Derin kuyularda hasretim,
Yüreğimin yoldaşı
Sevgisizlikler ülkesinin aşk çınarı
Dalları kırılmış gibi bakma
Tükenmeyen yalnızlığınla
Yaprak yaprak düşüyorsun yürek sayfama ...
Issız kuyularda;
öksüz kaldı umudum...
Zifiri karanlıklarda ışıksız
Kör kuyularda çaresiz
Seni düşlüyorsam ışıl ışıl, doğmuyorsan gecelerime
Sevdamın dinmeyen hasreti.
Yalnızlığımın güneşi...
Örselenmiş sevdanın/m kollarında
Yüreğim üşüyor,
Ellerim üşüyor,
Boyun büküp
Mahzun baktığım ceylan gözlerimle
Karanlıklardayım .....
Yüreğim yorgun,
Bu yangından yaralı çıktı
Yıkık,yitik
Yenildim
Kaybettim
Yüreğimin yoldaşı
Sevdanı yüklediğin yürek
Şimdi
Issız
Sensiz
Kimsesiz .....
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş