قالوا تعشقتها عمياء قلت لهم

ب بهاء الدين زهير
0 Altın Yaprak
قالوا تعشقتها عمياء قلتُ لهمْ ما شانها ذاكَ في عَيني وَلا قَدَحَا بل زادَ وَجديَ فيها أنّها أبَداً لا تُبصرُ الشّيبَ في فودي إذا وَضَحَا إن يَجرَحِ السّيفُ مَسلولاً فلا عجبٌ وإنما عجبي من مغمدٍ جرحا كأنما هيَ بستانٌ خلوتُ بهِ ونامَ ناظرُهُ سَكرانَ قد طَفَحَا تفتحَ الوردُ فيهِ من كمائمهِ والنّرْجِسُ الغَضُّ فيهِ بعدُ ما انفتحَا

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.