رقت شمائله فقلت شمول

ب بهاء الدين زهير
0 Altın Yaprak
رقتْ شمائلهُ فقلتُ شمولُ وحوَى الجَمالَ فقلتُ ثَمَّ جميلُ وقسا فما للينِ فيهِ مطمعٌ ونأى فما للقربِ منهُ سبيلُ أهواهُ أمّا خَصرُهُ فمُخَفَّفٌ طاوٍ وَأمّا رِدْفُهُ فثَقيلُ ريانُ من ماءِ الجمالِ مهفهفٌ أرأيتَ غضنَ البانِ كيفَ يميلُ حلو التثني والثنايا لم يزلْ لي منهما العسالُ والمعسولُ أحبابَنا إنّ الوُشاةَ كَثِيرَةٌ فيكُمْ وَإنّ تَصَبُّري لقَليلُ أيخافُ قلبي غدركمْ معْ أنهُ جارٌ أقامَ لديكمُ ونزيلُ سأصُدّ حتى لا يُقالَ مُتَيَّمٌ وأزورُ حتى لا يقالَ ملولُ

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.