تائه ما أصلفه

ب بهاء الدين زهير
0 Altın Yaprak
تائهٌ ما أصلفهْ ويحَ صبًّ ألفهْ كادَ أنْ يتلفهُ لَيتَهُ لَوْ أتْلَفَهْ أيُّ روضٍ زاهرٍ لم أصِلْ أنْ أقطُفَهْ وَقَضِيبٍ نَاعِمٍ لم أُطِقْ أنْ أعْطِفَهْ أخْلَفَ الوَعْدَ وَمَا خلتهُ أن يخلفهْ بَيْنَنَا مَعْرِفَةٌ يا لها منْ معرفهْ أشبَهَ البَدْرَ وَحَا كاهُ إلاّ كَلَفَهْ يستعيرُ الغصنُ إنْ ماسَ منهُ هَيَفَهْ فَوْقَ خَدّيْهِ لَنَا وردةٌ فوقَ الصفهْ قويتْ بهجتها وَتُسَمّى مُضْعَفَهْ فاتِرُ الألحاظِ وَهْـ ـيَ سُيُوفٌ مُرْهَفَهْ أنا منها مدنفٌ وَهْيَ مني مُدْنَفَهْ

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.