يا سيدا بوداده

ب بهاء الدين زهير
0 Altın Yaprak
يا سيداً بودادهِ ما زلتُ ملآنَ اليدينِ إنْ غبتَ عني أوْ حضر تَ فَيا لها من حُسنَيَينِ إنّي بوُدّكَ لا عَدِمْـ ـتكَ واثقٌ في الحالتينِ وَافَتْنيَ الأبياتُ كالتِّبْـ ـرِ المصفى واللجينِ يَحكي بَياضُ التّرْسِ لي منها بَياضَ الوَجْنَتَينِ وأتى سوادُ مدادها يَحكي سَوادَ المُقلَتَينِ فلَثَمْتُها عَدَدَ الحُرُو فِ وَما قَنِعتُ بمَرّتَينِ كمْ راحةٍ قَدْ نِلْتُهَا من جودِ تلكَ الراحتينِ آنستَ قلبي في البعا دِ بقَدرِ ما أوْحشتَ عيني فعَساكَ تَجمَعُ لَذّةَ الـ ـإثنينِ لي في موضعينِ

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.