Bekleyin

karanlık çöktü diye ortalığı telaşa verip de yüreklere korkuları serpmeyin sakin olun nedir bu yüzlerdeki temaşa şafağın sökeceği mutlu anı bekleyin bilmiyor musunuz ki solan çiçekler açar müthiş bir gerçektir bu görmemezlik etmeyin kar altındaki dağlar baharla neşe saçar tomurcukların çiçek vermesini bekleyin geçmişi unutarak geleceğe yönelip yeni doğmuş bir çocuk misali emekleyin sürünme devresindeki inatla sabredip teker teker gelecek adımları bekleyin yürüyecektir çocuk bir an zorlansa bile engeller aşılacak hiç acele etmeyin ve ok yaydan çıkıp da yol alırken menzile sizler okun hedefe varmasını bekleyin