Sensizlik

Yüreğim titrer seni sınıfta görünce. Çağlayan gibi gözümden akar sensizlik. Senli kurduğum hayallerimi her gece, Kahkahalar ata ata yıkar sensizlik. Uyuduğun omzuma bakarken gözlerim, Halime kifayetsiz kalıyor sözlerim. Kendimi bile taşıyamazken dizlerim, Dağlar misâli üstüme çöker sensizlik. Bakmadan edemezdin otobüste o suya. Hani okula giderken sağ tarafta ya. Şimdilerdeyse ne zaman baksam oraya, Beni suyun diplerine çeker sensizlik Sen Urfa'dasın ama yine de ararım Seni, Ankara caddelerini tararım. "Belki" diyerek hep bir umutla yürürüm; İnadıma her sokaktan çıkar sensizlik. Ne zaman ki işlerim rast gidince gülsem; Ne zaman ki sevincimden dört köşe olsam; O an dalıp sen diye yastığa sarılsam; Mutluluk tarlama hüznü eker sensizlik. Ne yediğim yemekten, ne içtiğim sudan, Ne uyuduğum yarım yamalak uykudan, Ne de aşk denen o hazzı sonsuz duygudan Tat almadan fermanımı okur sensizlik. Uykularım halen öder kefaretleri. Âmâ gönlünün sayılmaz maharetleri. Ettiğim o sevgi dolu hakaretleri; Gerisingeri kalbime sokar sensizlik. Ey Bilal'i kederlere ağa yapanım! Gönlünde değilim, artık değersiz canım. "Nefret ediyorum!" dedin ya Mihriban'ım; Beynime binlerce kurşun sıkar sensizlik.