güneşin yurdunda ışıksızım ben buzdağları arasında yüreğim…
buyursa da keyfe keder ağlayan ağlamak bizim işimiz ömrü…
sarıölümlere suskun çıplaklığını kuşanır yüreği yeşil ağaçlar…
yelin suyla öpüştüğü zamanlara saklıyorum kendimi…
insan karanlığında yuvalanmış gırtlağımda yarasa kanatları…
bir olmaz olası gün ki senin olan senin değil…
bir yıl daha büyüdük gençleştik bin yıl daha özgürlüğe tutulup…
1
gün doğar gölge büyür cüceler dev görünür…
insan gördüm adı insan insan gördüm…
ışıksız yürüyen orman kayboldum tilkisi kurdu sırtlanı…
kimsesiz gecelerin gecesiyim ben karanlıklardan kaçıp bana gelir geceler…
mevsimleri şaşırmışsın melişim evreninde bahar güze dönüşmüş leylaklardı salkım saçak yüreğin…
yaşam bir diklenikmiş olsun karakışlarda açan…
tapıyorum şu havva anamız'a doğanın çağrısıyla koparıp daldan elmayı tatlar sunmuş adamına…
şiir damıttm acıdan yarama merhem diye ışık sağdım karanlıktan gün ışısın aydoğsun…
15 / 17 gösteriliyor