Öğrendim artık ne şehirler değiştirebiliyor insanı ne de yeni insanlar...…
Babam benim Yüreğini özlüyor yüreğim Senden uzaktayım ya Daha bir zor geçiyor günlerim…
Sen benim denizimsin bu kurak Ankara'da, Hani kıyısına gittiğimde duyardım ya martı çığlıklarını…
Sensiz bu şehrin sessizliği acıtıyor canımı Acaba sensiz olduğu için mi Sessiz... Yoksa sessiz olduğu için mi…
Yokluğunun acısı çöktüğünde yüreğime bir sis kaplar gözlerimi hasretin çöreklenir yüreğime bilmiyorum bu sensiz geçirdiğim kaçıncı gece…
Oysa seni dün görmüş gibi mutlu Bugün gelirsin diye umutluydum Yine yanımdaki yokluğun Gelmedin, yalan söyledim…
ey benim akılsız gönlüm sevmeseydin o zalimi öyle ağlıyor olmazdın şimdi böyle yan dayanabildiğin kadar…