A Ulina

B Bocage
0 Altın Yaprak
Da miseranda Inês o caso triste Nos tristes sons, que a mágoa desafina, Envia o terno Elmano à terna Ulina, Em cujos olhos seu prazer consiste. Paixão, que, se a sentir, não lhe resiste Nem nos brutos sertões alma ferina, Beleza funestou quase divina, De que a memória em lágrimas existe. Lê, suspira, meu bem, vendo um composto De raras perfeições aniquilado Por mãos do Crime, à Natureza oposto. Tu és cópia de Inês, encanto amado; Tu tens seu coração, tu tens seu rosto... Ah!, defendam-te os Céus de ter seu fado!

Kamu malı: şairin ölümünün üzerinden 70 yıldan fazla geçti.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.