Bora Alagöz

samuray kılıcı kadar keskin acılardan türedim ben en güzel baharlar gözyaşlarımla yeşertir çiçeklerini

sancılı günlerin doruğunda uzandım yıldızsız gecelere pusudaydı ölüm, biliyorum susan bir namlunun ucunda…

Ölmüş ölülere inat bir ölü yaşardı o ülkede ölüler de yaşamayı…

Çekimine kapıldım Fır dönüyorum yörüngesinde Pis bir günün suyunu içtim Ruhumda med-cezir…