palamarını çözdüler geminin o usulca ufka doğru yol aldı ağladığını gördüler kadının elde mendil havada bir kol kaldı…
beni karadeniz çağırır an gelir uğultusunu duyarım rüzgarının an gelir kokusunu denizinin…
boşluğun içinde bir dünya dünyanın içinde bir ülke ülkenin içinde bir belde beldenin içinde bir sokak…
gece çökmeye görsün şehrin sokaklarına eski bir şarkı düşer insan dudaklarına…
sahilde tek başına bir kadın yürüyor bıraktığı izleri görüyorum ardından bir dalga sessizce kıyıya vuruyor siliniyor ayak izleri kumsaldan…