Az Kaldi Sabret

Bir sezonda bir ömür geçti sanki Lambalar yanip geceleri aydinlatin. Sabahlara kadar anilar kalsin ki, Çalişmanin azmi ve fedakarligi solmasin, Ama dünyanin başka yerde alem bekler, Bense bu issiz yerin dibinde beklerim. Hem de bir mesaide korkuluk gibi. Sabahlari gelen gidenle ugraş dur, Sirf dişari çikmak için, Uçup mekani terk etmek için. Biraz daha zaman olsa, Ve karalar görünmese artik. Bir mavi yaz ileri geri hareketli, Işte umudun korlanmasi, Işlemin arkasinda kaldi, Ve digerinde koruyucu bir labirent. Giden uyaniklar yok oldu, Bizim çikiş ne zaman belirsiz. Ama yaşamin diger bir etabinda, Projeler ve gelecege belki yatirim. Sen de gitme kal diyemiyorsun, Boş ver harcamalarini, Sana ne lazim diye düşünemiyorsun, Karmaşik mekandan kurtulamiyorsun. Ve diyelim ki kendi kendimize seslenerek, Az kaldi sabret ...