Bu Bir Sevda Türküsüdür

Hangi kalem yazabilir seni, hangi dil Hangi alfabe yüreğimi sınayan sevdaya tercüman olur Hangi makamdan söylerim gözlerinin türküsünü Kanım şaha kalkmış damarlarımda Kafkas dağlarının yarışa durmuş Kısraklarına denk Kavrulur yüreğim Yavrusuna namlu çevrilmiş maral gibi Hal böyleyken Söyle nasıl anlatırım seni sevmelerimi Tenim Azerbaycan kokuşludur Saçlarım bozkırlarımın rengi İklimlerimin sertliğindendir direncim Zalıma papuç bırakmam Diktir bakışlarım, serttir adımlarım Sen ulaşılmaz dağları mesken bellemişsin Palandökenin karı örtmüş yüreğini Yaralı ceylansın kanarsın kilometrelerin ötesinde Geceleri kıskandırır saçların Gözlerin iki küçük oltu taşı Gümüş zincirlere asıp gerdanımda taşıdığım Ve ben Bir annenin hayır duası kadar sabırla sevmişim seni Söyle nasıl derim 29 harf ile Soluğumu bileyen hasretini Karlar altından boy verdi nazlı kardelen Uçurup vuslatsız sevdanın Kristal kanatlı kelebeklerini Cemrelerden habersiz düştüm toprağına Bahar gelsin istedim Palandökenin buzdan parmaklarına Bu bir sevda türküsüdür Ceylan İyi belleyesin... Bir ucu palandökendedir Bir ucu çakır gözlü Marmara'da Sınanmıştır şehirlerce Hasretle, ihanetle, kederle, kanla ve zulümle Yinede eğilmemiştir başı İradi bakar adamın yüzüne Yalan yoktur Maralın sevdasında Riya yoktur İhanetin karası, kıyımların acısı yoktur Siper etmiştir gövdesini sevdasının önüne Söyle, yürekli misin sende böyle mertçe sevmeye?