Dönüyorum...

Günün herhangi bir saati.. Yalnızlığa koşuyorum.. Sonra geliyorum bilgisayarın başına.. Aç bilgisayarı o karşında.. Ne yapılabilir ki o anda.. Ne yazılabilir yarım kalmışlığa.. Boşver diyorum sonra… Daha çok var yarını yaşamaya.. Çıkmıyor cümleler tutuluyor parmaklar ne de olsa.. Yazılan cümleler yazılası cümlelerden uzakta.. Bırakıyorum kendimi cümleleri bırakamadığım boşluğa.. Bir an kapatıp gözlerimi gidiyorum sonsuzluğa…. Giriyorum o eşsiz düşler sokağına… Gözlerimi açtığımda…. Açarken çekilen acı kapattığım andaki acıdan ne kadar büyük olsa da.. Korkuyorum bir daha kapatmaya.. Gitmek istemiyorum hayal olan sahte olana… Dönüyorum gerçeğe yalnızlığıma…. Sadece yalnızlığıma…