Gecelerim

Çekilmiyor bu hayatın geceleri Çok sessiz, soğuk yüzünü dönmüş üzerime El ayak çekilmiş, bir ben kalmışım Öyle tek tabanca, soluksuz Kendi kendimi yollamışım sürgüne İsteyerek bilerek uzaklaşmışım herkesten, her şeyden Şikâyete hakkım yok bu yüzden Suçlu aramaya gerek yok Ben yollamışım beni bu diyara Sigaram, kadehim, sessizliğim Çekilmiyor artık gecelerim Bilirim derdimi, bilirim sebebimi de Söyleyemem, kendime bile Dostlar gelmiş sorsalar ne ki Dostlar gelmiş avutsalar ne ki Kim var geceleri, kimin sesi Bir ben varım, Bir de soğuk gözlerini yüreğime dikmiş gece Almak ister elimden inandıklarımı Almak götürmek ister bir şeyleri bu hayat Geceyi seçmiş Azrail'i, başımda bekler Ah bir anlasam şu hayatı Ah bir bilsem ne istediğini Hayatın yalanları dediğim gerçeklere mi yeniliyorum Üzerinizden temizlediğim yalanlar mı, Beni bu kadar üzen Bu yalan dediklerim, hayatın ta kendisi mi Ah bir bilebilsem Çekilmiyor artık gecelerim İçimdeki ben benden çıkmış artık Dinlemez beni, susmaz Geceye katılır, gitmek ister Kimi zaman uyarım ona, kimi zaman duymam Gece sürükler beni kolumdan Çekiştire çekiştire Günü gelir bende giderim