Ben Biraz Yağmur.çokça Hüzün Olurum

yaz yıldızlarını kaydırırken geceleri gar meyhanesinde arama beni ben biraz yağmur, çokça da hüzün olurum el sallamalar biter...raylarda kalır sesim sorarım sarhoş masalara burda mı oturdu? şu çiçek onun muydu? bir kadehe yaslanırım, ıssızlaşır kalbim ben biraz yağmur, çokça da hüzün olurum bir gülüşüm olsun isterdim, az, birazda sesim içlenirdim belki söylediğim türkülere ağlardım… ne bileyim, paylaşırdım belki de sizin vermediğiniz her şeyi sahtesi çıkarılmış duygularınızı değil tedavülden kalkmış geçmişi isterdim tüyü bitmedik sevdalar için bakmayın bana şimdi, mecnun olamıyorsam Leyla'nın suçunu infazına saydıkları içindir Mecnun olamıyorsam … çokça söylenen 'seni seviyorumlar'dan korktuğum içindir geçmişte bir bayram günüydü hatırlamazsınız, bende kalan siyah beyaz resimler ve hep aklımda radyo ajanslarının şaşmayan saatleri dedem susun derdi, susardık…bilmezdik kaç savaştan arta kalan duyguyla korktuğunu… ekmek bulmanın bahtiyarlığıyla gelirdi kahveden, elinde yıpranmış iaşe karnesi… mutluyduk geniş tatminsizlikler yaşıyoruz şimdi mutluluk …illaki para, araba, ev, iş, eş, çocuk sıralarsan eğer ardı ardına karneyle bile satılmıyor mutluluk kuşlar bile kendi gribiyle vurulurken çağımızda boşuna bu Donkişotluk… şimdi bu kahrolası boşluğa atsam kendimi çoğaltmaz kendisinden kendimi onun için ben biraz yağmur, çokça da hüzün olurum