Çok oldu değil mi? Ya da çok geç kalındı. dönüşe giden yol.…
Hem küçük, hem de azıcık bir parça umut gibi diyorum. Peşim sıra dalgalar, fırtınalar kopuyor günlerimden.…
İmge balkonunda asılıp, özlem rüzgarında kurumaya bırakılmış bir yaşamadır şiir…
Tık... Tık.... Kim O? Benim ben. dünden kalan…