Yontulan Yürekler

ey mavi bulutların yüreği! aynı topraklardan geldik biz, aynı tozlu toprak yollarda ne ayakkabılar eskittik biz. aynı sulardan içtik, pınarlardan akan, benzer dedelerin sevimli yüzlerine sığındık hırçın birer çocukken. yüreğimizin mahsenlerinde yıllanmış aynı şaraplardan içtik kan kırmızısı. aynı türküleri söyledik bostanlarda algın cemalin sesinden, kanlara boyanmış. ey memleketimin yüreği! belki bağlar arasında bir kaya başindayız belki soğuk bir memleketin kaldırımlarını adımlıyoruz yalnızlıklarmızla, belki hala boz topraklarımızda çocukluk yaşımızdayız. ey soğuk gurbetlerin yüreği! aynı elması takmış demirlerden hasretler yontuyoruz, dönen çelik çarklar arasından gece gündüz demeden dağılan yüreklerimizi topluyoruz.