Ançüezli Şiir

kimi anneler de ançüezli ekmek verirler küçük oğullarına ki kafaları büyüsün ve baş edebilsinler boğa bakışlı kadere ama bilmezler kafa kafaya dövüşmez ki kader.. her gün aynı oyunu yeni repliklerle girer ve rollerini unutturur onlara dillerini büker- böylece dünkü yüzlerini bugün maskeye tahvil eder nice mevsimlik oyunlardan küçük küçük zaferlerden bozgunlardan sonra bir gün aşka da gelir sıra yalnızca susarak ya da doğaçlamalarla konuşabilen aşka.. bir otelin hüzünlere ayrılan odasında sabahlara kadar uzayan dipsiz bir tragedya.. bir tragedya ki, yalnız alkolle bölünür ara sıra ya da daha ilk perdede, ateşli bir tiradın ortasında dünyaya sıkılan gül gibi doğaçlama bir tabanca kurşunuyla.. dumanı sahne tozu kokar ve ançüezli ekmek tadı bırakır ağızda.