Nuh'a Gemi Resimleri 2

Eğilip taş gemiden bakıyorum şimdi Boz bulanık akşam saatlerinden geçen Silinmiş istim almış - İskelede Bekliyor gemi Çelik kasların sabrıyla öyle masum ve davetkar Bütün yükümüzü almaya hazır Yüzlerimizi çukurlaştırın hüznü Zırhlarımızı ağırlaştıran Önce kuşlarımızı uçurup dallarımızı budayıp Gövdelerimizi soyan Sonra her boya uygun Bir çarmıh mıhlayan. Çarmıh mı dedim, bağırdım mı? Bunu yolcular duydu mu? Göğüslerine indirip kafataslarını Mahzende uyuklayan şehirliler: Mezar komşularımız Beşkardeş vapurunun lahûtî figürleri Şişko tezgahtarlar ebedi kızlar daktilolar Terziler hünsa çıraklar simsarlar Memurlar kahinler duahanlar Gözlemci melekler Ve öteki ruhaniler Ufuktan belâlanmış kavimler geçiyorlar Yoksul günümüzün dumanları içinde Kaynıyor yukarıda kazan Kaynıyor ve taşıyor - Melekler Sirkeciye açılan sokaklara boşaltıyorlar onu İnsan eti kokan ucuz otellerden Piyango gişelerinden plakçılardan Sızan cinneti Yarı Bizans yarı taşra kılan akşamı Bu borulara üflenen dakikalar Kanallardan üst geçitlerden taraçalarda Toprağın altından, ta yedi şehir aşağılardan Sızan fışkıran akan şehirliler Mezar komşularımız Ne serin avlularda göç-ric'at hutbeleri Ne inzarcı divaneleri kavmin Ne de 'şehrin ta ucundan koşarak gelen haberci Hiç biri Uykunun karanfil kokulu Şerbetiyle ıslanmış bıyıkları Şehre inince küçülen omuzları Ve sıkılgan elleriyle İnsanın dayısına benzettiği Köylüler de yok artık Hepsi geminin karanlık mahzenine gömüldü Topkapı minibüsleri yuttu onları.