Eski Zaman Defteri

birinci gün/ Gece oldu sevgili Siyah pelerinli bir hüzün kol geziyor sokaklarda İnsanların evlerine çekilmeleri ondan Camlara vuruyor Duvarlardan sızıyor Odalara siniyor Yorganı üstlerine çekiyor insanlar korkuyla Ahh! hüzün kaçakları Bilmiyorlar Bilmiyorlar Ben uyumadım sevgili Geceyle göz göze geldim, Beni bağışla bilirsin 'Göz göze gelince bütün evliler bekar' İkinci gün/ Nereye gitsem pencere kenarlarında unutulmuş bir ıssızlık buluyorum ruhumu saran bir yalnızlık üçüncü gün/ hangi şiir vardı unuttum öperken seni dudağının kıyısında dördüncü gün/ Ahh üşüyor gecemin sen vakti Ses kırılıyor camlarda Dil kanıyor