Scwaebiscch - Hall 1972

svebiş - hal'de büyük bir park her alman kentinde bulunduğu gibi ve merdiven tiyatrosunda bir adam yaratmak piyesi olmaz dedi berbel tek saf damarı avrupanın gözlerimiz yaşarıyor yanağındaki kırmızılıktan akıp duruyor her şeyimiz tırmanmaya başladı merdivenleri haylbronlu kedi sarışın - ve kara açılımıyla kırbaçlar uzun saçları - ve bindiği atlar sıyırır kayaları genç ve durup direnecek sanki kasları ve o bakışlar kaçıp saklanan ve umulmadık anlarda karşılaşılan arzlar aktörlük yaptığı için kendinden herkeste olduğundan daha emin olmaz dedi berbel şiirlerimi oku derken birden necip fazıl göründü merdivenlerde müthişti. bilin ki berdel jan janin sen de merikalı tom ve seya bütün ecdadınız barındı içimizdeki hoşgörüde bir gün baktıkça değişen ve beni alabilen enginliklerinde bal görünümlü gamzelerinde dudaklarının zümrütten gibi billurluk yansıyan çekişlerinde coşarak ekstazla . zira aklında değil güzelliğinle anlıyordun. işte bütün bunlarda bütün dünyaya üstad necip fazılı anlattım dedim ki O görünüz görünmez Daha ilk sesi ilk kelimeleri İlk mimikleri ve yüzünde İçiçe dönen binlerce daireyle İnsanı alıp gönül hücrelerine salar kanının yapısını bozar yepyeni bir terkiple atar meydanlara çünkü çok gördüm onun yüzündeki ahenge ulaşacağım diye temelinden sallanan yapıları aklım mı köpürüyor ne vakti deniz toprağa kene gibi yapışmış ağaçlar köpek bastırıyor kanı avrupa kadını ne kapılar ışmarlıyor kapanıyor içindeki bütün çengeller insan tarihi kadar eski bir hasretle bakıyor- ve alıyor