L'inverno (Laforgue)

C Camille Laforgue
0 Altın Yaprak
L’iver es revengut tout heirissat de glasso; Lou soulel e la luno an lous pelses jalats, Saturno e Jupiter se soun enmantelats, E Mars, tant frejoulet, tremblo jout sa couirasso. La terrò, de coutou, se vei tapa la fasso: Lous aubres an sous peds per la frejou pelats, Dins soun leit hivernenc, lous flumes acalats, An perdut lou poudé de se chanja de plasso. Que poudriò te manda dins aquelo sazou, Amic, per n’adoussi la tant grando rigou? Moun cor, qu’a soul de fioc dins touto la naturo. Pendent las lounguos neits, plegat sus toun burèu, Dins toun travai ardènt, el sera toun flambèu. Sera toun refaudis al temps de la frescuro. .mw-parser-output .sindes{display:inline-block;height:1em;text-indent:0}.mw-parser-output .sindes>span{position:absolute}.mw-parser-output .sindes>span:first-child{left:0}.mw-parser-output .sindes>span:nth-child(2){right:0}(S.º D.º di Quarante (Hérault)(Tres sounets quarantens).

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.