Söylemedim Söyliyemedim
C
0
Altın Yaprak
bir ben bilirdim
bana ayit saklı zamanlarda
tutup elerinden
eğilip öperdim hasretle
milyonlarca sen süzülürdün
dolardı hücrelerim...
tek ben bilirdim
bilmezdin
bilemezdin
saklardım sana olan tutkumu
senli benli umutlarımı
yüreğimin en derinlerinde
sen bilmezdin
gecenin sesizliğinde
susardım susabildiğimce
içimde sana sevdamın yanığı
sabahın ayazı düşerdi üstüne
güneşi takıp saçlarıma
örterdim üşüyen bedenini
mühürlenirdi sözler dilime
yarım kalan ben
soyunurken koynunda
nefesin dolanırdı
benim mahremiyetimde
ikimizide yakan bir ateşim
insafsız saatler
akarken duvarlarında
doğacak güneşi beklerdim
uyandırmadan
eğilirdim anlına
öperdim hasretimle
şafak sökerken
güne düşerdi düşlerimin dönüşü
bilmezdin
bilemezdin
söylemedim
söyliyemedim
utandım
sen ise hiç
anlıyamadın
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş