Ağlardı Kız Kulesi

Dilimden düşen iki kelime Sessiz bir tarihti Meryem Ana'nın kız kardeşi Üsküdar'da masum bir bakire Gülümserken simsiyah gecede Gördüğüm ışıklı bir aydı Çivilenen puslu semada Oturmadan evvel karşısına Aşinaydım ona Yalnızlığımla Yüzümün kırık aynalarından Düşen elem taneleriyle Geçmiş zaman masallarını Aşıp gelmiş eklenmiştim geceye Aykırı değildim Hem sakin ve huzurlu, Kız Kulesi bir efsane miydi? Ama aşıktık hiç yoktan O bir şehr-i İstanbul güzeli Edası yok kimsede Mağrurdu olabildiğince Çok geçmeden bir martının kanadı Çığlık çığlığa acıtırdı bizi Yanardı içimiz Ağlardı Kız Kulesi Şarap şişelerinde bir şölendi Masal yaşamım, gerçekliğim Balıkçı tekneleri Yakamozlarla süslerken geceyi Ellerimin buz kesmişliğiyle Savrulurdu tütünün en efkarlısı Onun dingin narin gövdesine İstanbul'aydı şiirim sevdam Kız kulesi üşürdü yalnızlığından Ben ağlardım