Kurban-
C Canan Yıldırım
0
Altın Yaprak
-Sevmenin şafağındayken yürek
Ölçüsüz güneş gibidir aşk-
Geceye sarınır düşler
Tebessümler batar
Sönük yıldızlar bırakır dudaklara
Sahte gülüşler..
Köklerim tünedikçe sana,
Kanayan al ağacımsın..
Asfalt dökülmüş umutlarıma
Yalın kalabalıksın..
-Söylemeye dilim varmıyor-
Tanrım affet!
Cılız bedenimde Arş-ı Arz k...adar ağırsın!...
Aklımı kör, gözümü sağır ederken
Hangi gerçeği üfledin ki sur'uma?
Sarı saçlı lambalar aydınlatır yüzümü
Çelimsiz adımlarım uzun boylu kaldırımlarda
Yatırdım suretini gözlerimin dizine
Döne döne yankılanıyor sesin
Kulağımın içinde..
Kemiksiz düş sancılarım
Üstüme yürüyor duvarlarım..
Adını inliyor gibi gökyüzü
Çepeçevre sen her yer
Sen kokuyor rüya!
Sıfatsız anlarımı güdüyorum zamana..
Tabirsiz geleceğim
Bir boşluk ki sorma
Doldurmuyor çokluğun..
Kazara öleceğim mahmur aynalara batarken
Şuursuz bir nesne gibi süzüleceğim zeminde, yer çekimsiz
40 derece ateşe düştü düşlerim
Soğutun beni; ondan soğutun!
Morfinsiz alsınlar seni benden, razıyım; deşsinler içimi..
Sen; hangi gecene rüşvet verdin ki beni,
Hangi kasık ağrına kurban ettin ki;
Bizi..
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş