Tarde en el hospital

C Carlos Pezoa Véliz
0 Altın Yaprak
 Sobre el campo el agua mustia cae fina, grácil, leve; con el agua cae angustia;    llueve...  Y pues solo en amplia pieza, yazgo en cama, yazgo enfermo, para espantar la tristeza,    duermo.  Pero el agua ha lloriqueado junto a mí, cansada, leve; despierto sobresaltado;    llueve...  Entonces, muerto de angustia, ante el panorama inmenso, mientras cae el agua mustia,    pienso.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.