Le gioi', ch'i' t'ho recate da Veneza

C Cecco Angiolieri
0 Altın Yaprak
— Le gioí’, ch’i’t’lio recate da Veneza, prendi, Ghinuccia, può’ ch’aprir non vuo’ini. — Sappi, Meo, che da me a te ha screza, .mw-parser-output .numeroriga{float:right;color:var(--color-subtle,#666);font-size:70%;user-select:none}4si che tu non vedrai come tu suo’mi. — Ornò, amor, tu par’pur lina speza! Fistol viemmi. quando tu dirlo puo’mi. — S’tu mi facessi reina di Greza, 8non m’averesti com’avesti; tuo’mi! — Anzi ell’i’parta dal tu’uscio michi, se’l perché non mi dici, morto tienimi; 11e dimandata sarai: «Chi’l fedi, chi?» — Ché mie madre ’n tua presenza diemmi, e non m’atasti: onde, se t’impicchi, 14poco vi do, quando di ciò sovvienimi. —

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.