Özledim

saçlarının sert kıvrımlarını özledim uyurken gözüme yüzüme batmasını dönerken tekme atmanı özledim dalmışken ufak bir acıyla uyanmasını sabah ağzının kuruluğunu öpmeyi özledim geceden kalan o hafif kokulu pasını gözlerini açışında beni görmeni özledim açılır açılmaz beni suçlayan bakışını günaydın demeden kalkışını özledim yavaş adımlarla terliklerini giyişini dolabın kapısını açışını özledim neler giyeceğini özenle seçişini mutfağın tezgahında su içişini özledim tutarak hep aynı sarı dipli bardağını dönüşte kumandayı alışını özledim hep gezinip durduğun birkaç kanalını beni göndermek istemeyişini özledim giderken arkamdan bana bağırışını yaptığın saçma çocuklukları özledim kıskançlıklarını, günahımı alışlarını kısacası ben seni çok ama çok özledim senin olan sevgini, sevişini, sevilişini