Kumru

Uzanıp da sere serpe kumlara, Güneşlenen bir ahuya benziyor. Açılır kapanır sürmeli gözler, Manâlı manâlı beni süzüyor. Tatile mi geldin buralı mısın, Yarinden ayrılmış yaralı mısın, Bencileyin bahtı karalı mısın, Böyle mahzun halin beni üzüyor. Yollar uzun, bazen döner yokuşa, Dayanamam böyle masum bakışa, Sar beni de boynundaki nakışa, Şifa bulmaz gönül yarem azıyor. Her yudumda şükredersin mevlaya, Kanat açıp yükselirsin semaya, Beni de al, götür kendi dünyana, Çile tükenmiyor hasret uzuyor. Kuş olsaydım sencileyin uçardım, Ne çare ki, günahkârım naçarım, Af dilerim, hüdaya el açarım, Felek hendeğini derin kazıyor. Meftunizadeyim tel ile değil, Sohbetim kumruyla el ile değil, Süleyman değilim, dil ile değil, Gözleri gönlüme destan yazıyor.