Hüznümün Karasında Bir Ak Güvercin

hüznümün karasında bir ak güvercin uçuyor dağlara doğru sancıyor bak beynim içim kan ağlar vuruldum bir sabah vakti göğsümün tam orta yerinden ak gömleğim yırtıldı revan içinde kaldım karanlık çöktükçe çöküyor üstüme gizleniyor ayışığı bulutların içinde yıldızlar ebe hüznümün karasında isyana durdum yargıladım serçelerin cıvıltısıyla gecenin karanlığını ayışığını bir kaç bin yıl müebbet ettim darağacına çektim yıldızları seni dar camlarda seni kırmızı ışıklı sokaklarda seni en yiğit bestelerde hapsettim ve gözlerimi kelepçe gibi taktım gözlerine...