Yakamoz Yalnızlığım

ay denize düşünce vurur yakamozlar mavilere mavi bir başka olur beyaz köpükler içinde bir fener ışığı, bir sipsi lambozlarda nokta ışıklar küçük bir balıkçı teknesi teknede balıkcı, çeker kürekleri aheste aheste ve oltasında yalnızlık, ve sevdasında bulutsuzluk ay düşünce denize; vurdu yakamoz yalnızlığıma, yoruldu düşlerim gece yarılarımın kuytu saatlerinde, yalnızlığım; deniz sessizliği gibi durgun, sakin ve titrek yalnızlığım, dilsiz dipsiz kuyular gibi kör ve sağır ve kurşun gibi ağır hava bir yangın çıkar gecemin yalnız kuytularında toz duman eder bu şehri yanlızlığım sonbahar bir gün daha bitiyor, eyvah! ....