Karne

Ilım günleri gelirdi taraçalar Uzatırdı mevsim ölçerlerini Tıkabasa yaprak arka pencere İnsan iki kişiyi sevebilir mi? Onunla aşkımız, o diyorum ona, Bir kez söylenmiş ve istense de Bir daha geri alınamaz Kırıcı sözler gibiydi Tartışıp dururduk yollarda Hızla çevirirdi başını Çiçek aşısı gibi bakardı Seğirtir karşı kaldırıma Ötekiyse nasıl incelikli Türkçe sığmazdı ağzına Bir ilçeyi sever gibi Yürürdü odalarda Parmakları her yana döner Bir yetenek gibi gelişirdi Dursuz duraksız güdülerime Bir şeyler katardı düşüncemsi Birinin ısırığı badem şekeri İç kaslarıyla uçar biri Yüz kez yırtılmıştır gömleğim Doksan dokuz kez de dikildi Kısacası o yıllarda ben Hayatım karışık çantam gibi İki kişiyi birden severdim Karnemde sevinç bir, aşk iki