Niğdeli Sevgili

Seni tanıdığım gün aşka inandım yalancılığına da Kandırdı beni de her fani gibi çevirdi kendi yoluna O yolu ne bilirdim sensiz yürüyeceğimi Sandım sen yolun sonundaydın beklerdim beni bekleyeceğini Uğrunda kalp paramparça perişan Gönlüme söz geçmez ki seni diyor her an Gelmeyeceğini anladığı gün kalbim gömüldü Toprak olan yalnız kalpti beden zaten yaşayan ölü Öldürdüğün günü hatırlar ağlar kalbim Bir başkasını bana tercih mi ettin Gördüm yerini beş para etmez gözlerinden belli Her an gözü dışarıda be gülüm aldatılanların arasına hoş geldin ey Niğdeli sevgili