Bir beyaz lerze, bir dumanlı uçuş, (Bir beyaz titreyiş, bir dumanlı uçuş,) Eşini gaib eyleyen bir kuş gibi kar (Eşini kaybeden bir kuş gibi kar)…
Bir beyaz lerze, bir dumanli uçuş, Eşini gaib eyleyen bir kuş gibi kar Gibi kar Geçen eyyâm-i nevbahari arar...…
Bir şüphe-i hissiyye ile dalgalanır dil; Bir heykel-i gül-rû dikilir kalb üzerinde; İnsan bütün ahzân ü meserrâta muâdil Bir tatlı dönüş hisseder âvâre serinde…
Büyük bir ihtimalle ölmüştük Şehir kan kıyametti ayaklarımızda Gökyüzünü katlayıp bir köşeye koymuştuk Yıldızlar kaldırımlara dökülmüştü bütün…
Rüzgar değmez oldu artık yüzüme Gün ışığı kapıma boş yere gelir; Kötü bir düş gibi dolar gözüme Bu toprak bana dağ, size tepedir!…
Sesin işler gibi bir şuh kanat gamlarıma Seni dinlerken olur kalbim uçan kuşlara eş, Gün batarken sanırım gölgeni bir başka güneş; Sarışınlık getirir gözlerin akşamlarıma.…