Masal (ı)

''Dışarıda kar yağıyor benim içime yağmur Ağlama iki gözüm biraz daha dur Yüreğime basa basa içimden yâr gidiyor Ağlama iki gözüm biraz daha dur'' Her şey kendi boşluğuna eğilip kelamı dilbaz bilen, unutmak şartıyla hatırlatılan, aşkın kimsesiz hâli, masaldır. İhanetin kaçınılmazlığı belli ki ezeline. Yahut hüsrana çakılıp kalan masal bu kez. Geçmişe ihanet, atiye sadakat, bugüne; asla… Ellerimi kan tuttu diye cellada verdim kılıcı, ne güzel, kendi boynunu vurdu. Rahle önü beklemelerde, yüzümün tecelligâha çarparak ten aynasından düşen bin parçamın senden döndüğü haram noktadayım. Kokusuna sürüldüğüm sürgünüm! Eğer gülüşün varsa göğsüme saklayıp darp diye azar azar ezberlediğim ve gözlerini çaldırmadıysan suslara en bariz cümlenin nazına, aşk izah istemez. Elzem değildir varlığım var oldukça varlığın. Sen ölmeden önceki ölüm hâlim. Düşte gör beni. En açıklanmaz güzelsin ya ve rüyanın cennet sabahında kıyama duran içimin yangından sonraki ertelenmezisin ya, düş/te gör beni. Bir çift idamlık güvercin gözlerim sende. Ayrılık nasıl hecelenir yalnızlık tek kelimeyken ve nasıl sevilir ölü bir kızın yanağında donakalan gözyaşı, bildin mi? Her şey aşk için veyahut aşk her şey için… Ağlayan aynalarda suretimi kırarak imdat'lara bürünen avazıma yârdan kıymet bekledim. Sustu kimsenin bilmediği karanlık ışıkların önünde; ben üstü cana çakıldım. Şimdi bağırarak yaramı sıvazlasam bir ben kalır mıyım? Beden uykudayken, ben uykudayken ve sur üflenecek her şey uykudayken sessizliğimi acılarıma dipnot düşerek seyret beni ruhundan. Ağıtların vebalidir belkide bunca ihtilale başkaldırmayışım. Beden elbisesini çıkarıp, gözlerini giyinip aşkına soyunmanın anlamını kaderimden sor. Sor ki yokluğunu kendime hissettirmeyişimin savunmasızlığını çaresizliğimde oku. Sevdim, sustum, kalbimin künyesinde neden hâlâ akla tufan kokun var? Kapı dışarı aklım bu kez kapı dışarı. Bozgundaysan ikinci defa mağlubiyet mümkünsüz olabilir mi sevgilim? Ne fark eder ki aşkın hecesizliğini aramadım zilsiyahla yazılmış hikâyemde. Aratmadım kalemin ruhuna verilmiş ismini ismime. Hadi dil ucunla susarak yalnızlık üleş benimle. Cürmü kurşun kadarsa yokluğunun olmayabilirim. Hasretinin manasını yağmur yağarken pencere önü üşümüşlüğüne sarılan saçlarına anlat evvela.