Yankı

Giderken yanına almadıklarını Baktıkça seni hatırlatan her şeyi Buz gibi bıraktığın yatağını Kenarı çatlak ajda bardağını Biblolarındaki örümcek ağını Öylece kaldırdım, Çizgili pijamaların Çok sevdiğin romanların Rengarenk tokaların Onları da tabi, Sana seslenişimde Senden bir iz kalmasın istedim Seni hatırlatacak ne kaldıysa temizledim. Neye bakıp seni hatırlasam o beni ağlatıyor Çok sonra fark ettim ki Bana her şey seni hatırlatıyor. Evde eşya namına hiçbir şey bırakmadım Dört duvar ile birlikte, beş kardeş oldum, Şimdi farkına varıyorum ki Eşyaları evden boşuna kovdum. Yine düşünmeden karar vermişim kesin Ben sana seslendikçe Duvarlardaki yankınla daha da gür gelir oldu sesin...