Ceranimo

hani şimdi sen yoksunya yaşadığım bu diyarda herşey devam etmiyor olağanca, sen kalmışsın ta oralarda birbaşımayım ben BURADA.…

uzaklarda çok uzaklarda bir kent sıcak bir memleket kabuğu soyulmuş…

bu muydu? hayatın kattıkları bize, hani bizim kattıklarımız nerede?…

yitirdiğim herşeyde biraz kazandığım birşeyler var; kazandığım herşeyde biraz yitirdiklerim, işte buyüzden birileri hep ısınıp dururken…

karaların çalınışıydı yüzümüze düşen.. ölüm tamtamları çalındı bütün ayak seslerinde..…

çareyorum yüksek rakımlarda aşklar yaşanırdı ozaman, yerle yeksem bir aşkın ızdırabındayım ben,…

hayalbaz öykülerin kukla çocuğuyum birileri tutar ipimi çeker pimimi oynatır beni. ne yana baksam…

ne anlamı vardı karşımda duruyorken demir parmaklıklar ayırıyorsa...…

bir mavi okyanus sularına dalarım görür gözlerim; yitik kentlerde senden arda kalan kalıntıları, tarihin derinleiklerine gömülmüş yıkıntıları,…

bir parça ekmek bir avuç su kadar ihtiyacam vardı sana…

sen bilirsin havamı iklimi mi yüreğimde dolup taşan ateşi yürüdüğüm yolları yattığım ıslak kaldırımları…

yine bir huzursuzluk ve içimde kımıldayan bir bulantı... sonsuz yolculuk siyahın derinliğinde. aklım almıyor…

umutsuzlukmuş umudun sınırı herşey kalır orada asılı sonra tepe taklak aşağı hayaller…

tek bir damla düşmedi üzerime ne bir esinti ne de bir sevgi çiyi rahmetsiz bir toprak…