Mavi Bir Çocuktu Sevgilim

Ateşin saçlarında Mavi bir çocuktu sevgilim Bazen Tutardı sevgilim elimden Bahara götürürdü beni Kır çiçekleri takardı yakama Bazen ben onu alıp İndirirdim yer altı sığınaklarına Bazen o Yıldırımlar düşürürdü yalnızlığıma Kırk parçaya bölünürdü yalnızlığım Bazen Ansızın çıkar gelirdi ıslak teniyle Ben yalnızlığımı toplamaya çalışırken Sıcacık bir merhaba derdi bana Sevgi dolu ses tonuyla Bense Hüzünlü bir gülüşle Başlardım akşamın saçlarını taramaya Saçları deniz ve yosun kokardı En güzel giysilerini giydirirdim ona Ve sonra bırakırdım Hüzün bulutlarıarasından sokaklara Başını alır giderdi o Sormazdım bir daha ne zaman döneceğin Başlardı içimde bir güvercin çarpıntısı Dönerdim kaldığım yere Başlardım yalnızlığımı toplamaya Kan tutardı gecelerde yüreğimi