Yıldızlar Ağlıyor Yalnızlığıma
Ç Çetin Altungüneş
0
Altın Yaprak
Kanadı kırık bir kuş
Ayrılığı çiziyor bulutlara
Eriyor notalar konçertolar susuyor
Bir caz parçasında buluyorum sesimi
Koyu bir karanlık çöküyor kente
Uykusuzluktan gözlerim yanıyor
Ateşler içinde rıhtıma iniyorum
Gözlerime değiyor Truva Atlıları
Söken şafakta arıyorum yüzümü
Kül rengi bir sabah yıkıyor saçlarımı
Yaramı bulutlar sarıyor
İçimde büyüyüp duruyor ağlamaklı acılar
Katran karası gecenin içindeyim
Gözlerimden kentin yüreğine akıyor ışıklar
Koyamıyorum kendimi sözlere
Sabahlara evlere koyamıyorum
İki mavi arasında vurulup düşüyorum yere
Gözlerimde mavi yok
Ellerimde uçmuyor artık sevdanın gizemli kuşu
Martılar çağırsa da gitsem diyorum bir beyaz sese
Bulsam içimdeki seni
Sürmeli bakışların geçip gidiyor gözlerimin önünden
Ellerim kelepçeli kalıyor yine yüreğim terliyor
Bir deniz kıyısında seninle paylaştığım
Gökyüzü yanık bir mendil parçası gibi elimde
Gözlerin gözlerime değiyor
Çığlık dalgalarında yitiyorum
Ölmüşüm dirilmişim
Sanki Waterloo Meydanı'nda ölülerimi seyrediyorum
Katran karası gecenin içindeyim
Bir acıyım sütunların kırılmış yüzünde
Susmuyor katran karası gecenin sesi
Dinmiyor içimdeki fırtına dinmiyor yağmur
Yıldızlar ağlıyor yalnızlığıma
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş