Feryat
Ç Çetin Temel
0
Altın Yaprak
Sen, ayılmak bilmezdin,
boşluğun uğultusundan.
Tedirginliğim artardı, yoksuldum.
Geceyi üstüme salardı birileri...
Sen de anlamsızlaşırdın 'herşey' gibi.
Suratıma çarpa çarpa acıları,
eke eke hüznü yüreğime...
Donar kalırdı elimde kalem.
Sorgusuz, sualsiz.
Taşlaşırdı sancılar,
sen de yetmezdin artık...
Zahiri duvar olurdun.
Ben sersemliğimin son perdesinde.
renksizleşirdi bakınaklarım,
sen daha da anlamsızlaşırdım..!
Yürüdüğüm asfaltlara dökerdim seni,
uykusuz sararırdım.
Feryatsızlaştırdın susuşlarımı.
Öl sevgili......
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş