Ölüm Şarkısı

Ölmüşüm… Yanımda hiç kimseler yok; Vücudum, soğumuş bir yataktadır, Ruhum, karanlıkta kaybolan çocuk Gibi başucunda ağlamaktadır. Artık her şeylerim uzaklaşıyor, Beni bırakıyor elbiselerim; Ayağım başımdan ayrı yaşıyor, Alnımın terini duymuyor derim. Kulağım sesleri duyarmış gibi, Boşluğun içinde açılmış kalmış; Arkasında hâlâ göz varmış gibi Gördüğüm bir derin hayale dalmış. Elimle yüzüme dokunabilsem Besbelli yüzümü tanımaz elim; Hangi yana, hangi yana çevrilsem Eşyama, kendime sahip değilim. Ah bakın! Bir çile iplik halinde Boşluklara doğru süzülüyorum Dünyanın en tatlı geldiği günde Bu ben öbür benden süzülüyorum. … Rüzgar değmez oldu artık yüzüme, Gün ışığı kapıma boş yere gelir; Kötü bir düş gibi dolar gözüme, Bu toprak bana dağ, size tepedir! Toprak yukarda, gül, aşağıda yılan! Elimde kelepçe, gözümde burgu! Toprak, kemiğimden etimi soyan Hırsız, kanlı katil, kefen soyucu! Bütün uzuvlarım bana darılmış, Kulağım unutmuş artık sesimi; Hepsi ayrı ayrı hayale dalmış, Bu omuz, bu ayak bu el benim mi? Girdiğim çukurdan iki facia: Burda karınca dev, insan noktadır; Toprağın altında bir zaman daha, Tırnaklar ve saçlar uzamaktadır! Ölüler, ölüler, koşun imdada! Ölüler, sizin en yoksulunuzum! Ölüler, koşun ki öbür dünyada Topraktan bir sema ile mahpusum! Yağmur çisil çisil üstüme yağar. Tabiat kardeşim yasıma ortak; Şehrin üzerinde uçan bulutlar Serviler ucunda sallanan bayrak! … Şimdi sonu gelmez maviliklerde Yağmurlar ruhumu yıkamaktadır; Tenimin ruhumdan koptuğu yerde Bir gizli facia kanamaktadır. Acımı duyamaz oldu kimseler Bana bir tahammül ver “aklıselim”; İnsanlardan ayrı kaldığım yeter, Yetişir onları göremediğim! Yetişir yetişir yalnız yaşamak, Kimselere görmeden her yeri görmek; Yokluğu içimde her an taşımak, Ziyayı işitmek, sesleri görmek… Usandım buluttan, aydan, yıldızdan; Elverir yürümek samanyolunda; Usandım elinden ey dipsiz zaman, Ey sema, ey sonu gelmeyen kıta! Ağaçlar, özledim serin ve asil Gölgeniz altında uyuklamayı; Artık böyle her gün yakından değil, Uzaktan görmeyi özledim ayı. Ey dünya, cazibe kuvvetin nerde? Artık beni kurtar semadan kurtar; Sar beni sarmaşık, çek beni dere, Bana elinizi verin ağaçlar!