Yeni ayakkabılara sığdırmaya çalıştığım ayaklarımı çoktan yitirmiştim...ve öfke, oyun sandığım en acımasız gerçeğimdi.... Bunun adı büyümekse,ayakları yerden kesilmiş yaşlı adımla…
Git…beni bana bırakıyorum…fazlaları atıyorum bu ara yüreğimden…kendi şehirlerime döndüm bakire bayramlarıma sarılıyorum ve yüreğimin salıncaklarından atıyorum seni…adın içimde eksi…