Artık Sokağa Çıkabilirsin
C
0
Altın Yaprak
evine çağırdın ilkyaz sevinçlerini;
çocukluğuna...
yırtıldı gözlerin, içine hayat doldu;
o karanlık ışık..
yükün yok;
artık her sabah hoyrat bir özgürlük uyandırıyor seni...
kalbinde herşey eşitlendi;
haz ve sıkıntı,
boşluk ve güven,
hasret ve ölüm,
gözlerine hastalıklı bir ölüm geldi...
şimdi acı çeken yanınla bile alay ediyorsun...
kalbine çağırdın herkesi;
kendini bile...
artık sokağa çıkabilirsin;
ömründen düştün kendini!...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş