Öyle Yavan, Öyle Issız Ki İçim..!

"Her ziyan edilmiş hayat başka bir hayatı ziyan etmeye gidiyor..." "Hayallerimin kanatları beni anılarımdan koparacak kadar güçlü değil..." "Kaybolmuş insanlar birbirini çabucak buluyor..." "Hayat diye içine girmediğim akvaryum kalmadı..." "Tanrı vardır ve benim sonsuz susuzluğum ondandır..." Hücrelerimdesin, ışık senden geliyor içerime... Sokağa çıkmak istesem kalbinden çıkıyorum. Üstümden güneş eksilse yüzüne bakıyorum. Gözlerinden çıkıyorum gözlerime... "Paylaşılmayan sevgiler acılaştıkça işte biz böyle sonsuz alıngan, her şeye gücenen, açık yaralar gibi yaşayan insanlar haline geldik..." "Hani uzak kıtalardaki, romanlardaki, filmlerdeki acı çeken, çaresiz insanlara çok üzülüp, evde bir duvarın arkasında yaşayan çocuklarını gerçekten tanımayan ve onlara gerçekten üzülmeyen insanlar gibisin..." "Ne tuhaf bir şey seni sevmek... Şimdiye dek hiç sevmediğim, hiç güvenmediğim kendimi sevmek gibi bir şey... Seni sevmek, yıllar sonra onca yoldan, onca insandan, onca yalnızlıktan sonra kendime dönmek gibi bir şey... Seni sevmek kokumla barışmak gibi bir şey..." "Biliyor musun aşk sonsuz bir alçalıştır sevgili, bunu senin varlığın öğretti bana... Aşk inadına bir alçalıştır, bunu senin yokluğun öğretti bana... Biliyor musun, aşk sonsuz bir saçmalayıştır sevgili...bunu senin varlığın öğretti bana... Aşk inadına bir saçmalayıştır, bunu senin yokluğun öğretti bana... Aşk bir boşlukta durmadan çırpınıştır sevgili...bunu senin varlığın öğretti bana... Aşk bir boşlukta inadına bir çırpınıştır, bunu senin yokluğun öğretti bana..." Birbirimizi incitecek sözler karnımızda, ama olsun, biz seninle çok uzun kışlar geçirdik. Sezdik, düşündük, acıdık... Erimek bir dindir aslında, tenin yanması, o garip buhur... Kimse bir şey diyemez, bir nehirdir bu sızı, yolunu bulur... Aslında biz küçük küçük acıtarak birbirimizi, yukarıdan görmek istedik, acılarla akıp giden o büyülü nehri... Ama bil ki, ne geldiğimiz kış bizi geri alır, ne de önümüzdeki çölü aşarız... Birbirimizi incitecek sözler karnımızda, ama olsun, sarıl bana... Biz seninle çok uzun kışlar geçirdik. Sezdik, düşündük, acıdık... "Öyle yavan, öyle ıssız ki içim... Dünyanın en kötü intiharı böyle yaşamak..." Benim kaderim bu: Öylece karşına oturup seyrediyorum yüzünden geçen zamanı... Küçük bir çocuk olan yüzün, annnesinin kalbinin kapılarında kalmış... Kırgın düşlerinde sakladığın İlkgençliğin oluyor sonra yüzün, öyle eksik, öyle yarım kalmış büyümelerden durgun... Sevdayla ışıyan yüzün, çaresiz aşkların şiirinde mısra mısra yaşlanan yüzün... Benim kaderim bu: Öylece karşına oturup seyrediyorum zamanın içinden geçen yüzlerini... Bana sevdalı bir yüzün vardı eskiden, o şimdi yalnız içimde saklı...