Die Ungerechtigkeit

C Christian Felix Weiße
0 Altın Yaprak
An Chloen. Man rühmt an Chloen jederzeit, Wie tugendhaft sie sey: Und für die Ungerechtigkeit, Trägst du doch keine Scheu? Mit schönem Zorne drohst du mir, Stampfst mit dem kleinen Fuß, Und stößest mich erzürnt von dir, Verdiente dieß ein Kuß? Gut! daß du weißt, auf welch Versehn, Dergleichen Rache blitzt; So laß mich es geschwind begehn, Dann strafe so wie itzt!

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.