Aramak için en az iki harf yaz.
Günümüz şairlerinden olan Coşkun Ertepınar, 1932'de Sivas Erkek Öğretmen Okulu'nu, 1937'de Ankara Gazi Eğitim Enstitüsü Edebiyat Bölümü'nü bitirdi. Malatya Lisesi ve Şebinkarahisar Ortaokulu'nda Türkçe öğretmeni olarak çalıştı. 1958-1966 yılları arasında Milli Eğitim Bakanlığı Ortaöğretim Şube Müdürlüğü, 1968-1970 yılları arasında Halk Eğitim Genel Müdürlüğü, 1970-1972 yılları arasında Bakanlık Müfettişliği, 1972-1974 yılları arasında Bakanlık Müşavirliği görevlerinde bulundu. 1974'te emekli olan Ertepınar, 9 Ağustos 2005 tarihinde Ankara'da vefat etti. İlk şiiri olan Bir Gece, 1930 yılında, Muhit dergisinde "D. Münir" imzası ile çıktı. 1978'de Türkiye Millî Kültür Vakfı Jüri Özel Ödülü'nü kazandı. 1991'de İLESAM tarafından kendisine Hizmet Şeref Ödülü verildi. Şiirlerinin bir bölümü İngilizce, Macarca ve Lehçe'ye çevrildi. Geleneğin çizgisinde şiir yazan Ertepınar'ın bir kızı, bir oğlu (YÖK eski başkanvekili Aybar Ertepınar) ve üç torunu vardır.
Küçükken başucumda Bana ninni söylerdin Sabahları uyanınca,…
Güzellik ince ince Yayılmış gökyüzüne, Yeryüzüne. Elma değil ki toplayasın,…
Hiçbirşeyim yoktu Güleryüzüm, Tatlı dilimden başka... Sevincim kaderime karışık…
Bir dünya düşünürüm İlk günden beri; Açılmış da masallar gülü Hırsın, kinin kapısı kapanmış,…
İlk göç mevsiminde kırlangıçlarla Yolları izleyip gelirim bir gün Turnalar, leylekler, bütün kuşlarla Baharı gözleyip gelirim bir gün…
Bu kıyılar, bu sular Bu güneş, bu bahar, Bu can biten topraklar bir uçtan bir uca Bizim işte!…
H. Fethi Gözler'e Bir ceviz ağacı tanıyorum çok eskilerden Onunla biliyorum çocukluğumu.…
Bu, belki son merhaba! Irmağa toprağa, Ağaca yaprağa. Duyan yüreğe,…
Sevincim, kederim erir ışıkla Beni karanlıklar içimden sarar. Kaybolurum gündüz bir aralıkta Gözümde geceden kalma hülyalar...…
Ilık rüzgârlar okşardı yüzünü, Saçlarını yapraklar... Doyamazdın çıplak ayaklarını öpen yeşile, Neşe taşardı savrulan eteklerinden…
Ne para ne pul Gün dışarıda pırıl pırıl, Açın pencereleri ışık dolsun...…
Ağaç olmuşsun bir defa Bu kırın tepesinde Yaşayacaksın ağacım, Yaşayacaksın,…
Dünya böyledir işte diyeceğiz bir gün, Dün güneşi sevinçle paylaşırdık, Rüzgârı aşkla teneffüs eder, Güzel bir ömür taşırdık.…
Nefes alır,nefes veririm, Meltem senden esintidir bilirim. Zaman senin bağışındır bana Yaşayamam sensiz ölürüm.…
Bir gece rüyamda, Büyük bir şehrin kalabalık bir caddesinde Açıkça ağladım herkesin içinde... Tanımıyordum kimseleri,…
Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.
